Hardlopen - 19/07/2007

Ik ben nu een maandje voorzichtig bezig met hardlopen. De afgelopen week is het er niet van gekomen om 2 keer, 2 rondjes park te doen en dat merk ik gelijk. Het valt me weer erg zwaar om vol te houden. De warmte speelt me ook parten. Voorgaande keren was het niet zo warm en ik krijg moeite met ademen. De zon schijnt ook bijna voortdurend storend in mijn ogen en ik kan mijn ritme maar niet vinden. Achteraf voel ik me ook helemaal niet zo voldaan. Eigenlijk ben ik zelfs sacherijnig. De rest van de week heb ik geen gelegenheid meer om te lopen. Daar ben ik stiekem wel een beetje blij om. Volgende week ga ik er echter weer voluit tegen aan. Het zou zonde zijn om nu op te geven.




Hardlopen - 02/07/2007

Om half negen in de avond trekken broer en ik het Vondelpark in. Het hardlopen over het zandpad met de zooltjes in de schoenen gaat inderdaad een stuk lekkerder en ik heb naderhand minder last van mijn knie?n. Ook hou ik het constant rennen iets gemakkelijker vol dan voorgaande keren. Dat stemt me gunstig. Twee dagen later slaat het weer in Nederland om en worden we regelmatig getrakteerd op onverwachte stortbuien. Meerdere malen heb ik de intentie mijn rondjes te gaan rennen, maar wordt ik weerhouden door de regen. Tijdens het fietsen wordt ik bovendien door een van de buien overvallen, raak ik tot op mijn ondergoed doorweekt en vat ik flink kou. De rest van week klink ik als een zeehond en voel ik me als een dweil. Mijn loopschoenen staan dus onaangeroerd in de gang en het ziet er niet naar uit dat ik ze vandaag of morgen aan ga trekken. Het weer blijft wisselvallig.
Maar, hardlopen ga ik vandaag wel ! Ik heb zojuist mijn tas ingepakt en sta op het punt naar de sportschool te vertrekken.
Het worden weliswaar geen 2 rondjes Vondelpark, rennen is rennen, dus ga ik de loopband op.


De start - 19/06/2007

De juiste schoenen zijn van groot belang. Dat weet ik, maar ik heb ook geen zin om een dikke honderd euro neer te tellen voor schoenen die ik misschien maar een paar keer zal dragen. Ik weet tenslotte niet of ik het hardlopen vol zal houden en hou ik het vol, zal ik wel betere schoenen nodig hebben. Bij de sportzaak om de hoek hebben ze een mooie basis collectie. Na mijn verhaal te hebben gedaan adviseert de jonge me om te beginnen met de middelste Ascics. Na wat passen en meten schaf ik ze aan. Door een korting krijg ik ze mee voor 49,90.
Daar kan ik me geen buil aan vallen.

De eerste keer loopt mijn broer met me mee. Hij is wel wat meer gewend. In 2005 en 2006 liep hij de halve Marathon van Amsterdam, ruim binnen de tijd, uit. Het lukt mij om net de twee rondjes, in een constant tempo te volbrengen, vraag alleen niet hoe. Wat vind ik het vreselijk ! Halverwege het eerste rondje doet alles al pijn. Mijn broer probeert af en toe nog wat te zeggen. Ik kan geen woord uitbrengen en kan alleen maar met blik op oneindig wensen dat ik er al was. Meerdere malen denk ik aan stoppen, maar uiteindelijk hou ik vol. Het duurt even voordat ik na het rennen op adem en uitgewasemd ben, maar voel me daarna wel echt super. Drie dagen later ga ik gemotiveerd, zonder broer, maar met I-Pod weer rennen. Ik ervaar de rondjes nog steeds niet als een pretje, maar op dreunende Hardcore Classics rennen is wel een stuk aangenamer. Het maakt het makkelijker om in een soort van ritme te komen. Het helpt ook dat ik weet dat ik het kan. Tenslotte heb ik het al een keer gedaan. Het lukt me nu dus ook de twee rondjes te volbrengen. Ik voel me naderhand zo trots als een pauw. Mijn knie?n doen alleen wel een beetje pijn. Mijn broer adviseert om gel zooltjes in mijn schoenen te leggen en over het zandpad in plaats van over het asfalt te rennen. We maken tevens een volgende gezamenlijke ren afspraak. Ik zal er zijn.


Hardlopen - 18/06/2007

Een fanatiek sporter ben ik niet en nooit geweest, maar ik durf mezelf wel sportief te noemen. Al is het niet altijd met dezelfde regelmaat, ik breng de sportschool toch wel op trouwe basis bezoekjes en met periodes ga ik naar Yogalessen. Verder woon ik in de drukte van de stad, dus fiets en loop ik best wat kilometers af. En, ik wandel sowieso drie keer per dag uitgebreid met de hond. Het dagelijkse traplopen, dat is verbonden aan 3 - hoog wonen, zorgt ook nog voor de nodige beweging. Net als de sprintjes trekken om de tram of brug te halen.

Een zo slechte conditie heb ik dus niet. Dat is onlangs zelfs nog bij een medische keuring gebleken. Hart en longen doen het goed. Gewicht en vetpercentage zijn goed. Aan mijn uithoudingsvermogen kon ik alleen nog wel wat meer werken, vond de onderzoeker in kwestie. Hij stelde voor om te gaan dansen of te gaan hardlopen. En, laat de beste man nou net twee dingen noemen die niet aan mij besteed lijken. Althans, dansen in een club ofzo vind ik leuk, maar als het om vaste pasjes gaat ben ik verloren. Aerobic lessen hou ik al niet bij. Uit angst voor een frustrerend fiasco ga ik dus maar niet dansen. Hardlopen vind ik echter ook geen aantrekkelijke optie. Geregeld zie ik "ze" namelijk rennen door het Vondelpark. Met rode hoofden, pijnlijke blikken, druipend van het zweet, hijgend als paarden; sommigen zich werkelijk voortslepend. "Hoe kom je ertoe om jezelf zo uit vrije wil af te beulen ?" vraag ik me bij het zien geregeld af. Ondanks alle verhalen over je grenzen verleggen, de overwinning en het geweldige gevoel achteraf, heb ik me nooit eerder geroepen gevoeld. Na de keuringen begin ik echter anders te denken. Ik heb het nooit gedaan, dus kan ik geen oordeel vellen. Op z?n minst moet ik het een keer geprobeerd hebben. Dus neem ik me dan toch voor een paar hardloopschoenen te kopen en de komende zes weken, 2 keer per week, minstens 2 rondjes Vondelpark te doen.





 

Nieuws
1. Sydney Mirjam Anna
2. RTL Lounge werkt samen met Amsterdam Fashion Week
3. Topvrouwen
4. fotoshoot Nick van Ormondt
5. Beau Monde Awards
»